چیزی از دوریت نگذشته است ولی دلم چنان برای

تو و مهربانیت تنگ شده که می خواهم بهنه ای بیابم

و از این کویر بی وفایی بگریزم و به آن سویی که تو

آنجایی پا بگذارم.

آغوشت را به رویم باز کن تا در بیابان بی وفایی اسیر

دست تنهایی نشوم.

من تشنه ام و هیچ چیز مگر عشق تو سیرابم نمی کند

مهر تو چه آرام بر دیوارهای نامرئی قلبم نشسته است

نگاهت چه آبی است انگار آسمان خودش و رنگش را

به تو بخشیده است.

دلت چه پاک است پس بگذار با تمام وجودم و با همه ی

دردها و غم هایم و با همه ی عشقم فریاد برآورم که

         "دوستت دارم"